Podkarpacie | Pogórze Przemyskie | Noclegi
Pomiędzy dolinami Sanu i Wiaru leży Pogórze Przemyskie, zajmujące obszar około 640 km2. Jest ono ostatnim ku wschodowi członem pogórzy, charakterystycznych dla Zewnętrznych Karpat Zachodnich.
Na południe zaczynają się już Karpaty Wschodnie.
Zrównana powierzchnia Pogórza Przemyskiego sięga przeciętnie wysokości 400 - 500 m npm. Turystów przyciągają przepiękne niewysokie góry z najwyższym szczytem Kopystańką (541 m npm.).
Zwróćmy uwagę na położenie Pogórza Przemyskiego. Od północy i zachodu granicę Pogórza wyznacza San, od wschodu próg nasunięcia karpackiego, zaś południowa granica z Górami Sanocko-Turczańskim przebiega równoleżnikowym odcinkiem doliny Wiaru, Roztoki i Tyrawki.
Miłośników przyrody zainteresuje informacja o tym, że prawie cały region Pogórza Przemyskiego obejmuje Park Krajobrazowy Pogórza Przemyskiego. Wyjątkowe wartości przyrodniczo-krajobrazowe Pogórza Przemyskiego skłoniły przyrodników do przygotowania projektu utworzenia tutaj parku narodowego.
W skład Parku Krajobrazowego Pogórza Przemyskiego wchodzą ponadto niewielkie tereny Pogórza Dynowskiego oraz Gór Sanocko-Turczańskich. Park obejmuje tereny w gminach: Bircza, Dubiecko, Dynów, Fredropol, Krasiczyn, Krzywcza, Przemyśl i Dynów.
Niewysokie, przepiękne góry i charakterystyczne przełomy Sanu, zwłaszcza w rejonie Słonnego, Wybrzeża, Iskani, Babic, Nienadowej i Krasiczyna urozmaicają ten zachowany w znacznej części krajobraz naturalny.
W Rybotyczach, Kotowie i Krzeczkowej uważny turysta odnajdzie odkrywki fliszu karpackiego.
Korzystny dla zdrowia klimat zapewniają rozległe kompleksy leśne stanowiące 64% powierzchni Parku. Najwspanialsze lasy jodłowo-bukowe oraz dobrze zachowane naturalne buczyny można podziwiać w wyższych partiach Pogórza i w paśmie Turnicy. W niższych partiach rozciągają się wielogatunkowe lasy liściaste, z dominacją dębu, grabu, lipy i klonu. W dolinach rzek i potoków dotrwały do naszych czasów lasy łęgowe z wiązem, jesionem i dębem szypułkowym. Zauważymy, że dominującym zbiorowiskiem roślinnym Pogórza jest podgórska forma buczyny karpackiej, w drzewostanie której obok buka występuje jodła, a także świerk, jawor i wiąz górski.
Na dzisiejszy wygląd szaty roślinnej duży wpływ ma proces zarastania dawnych obszarów uprawowych po wysiedleniach ludności ukraińskiej w latach 1945 - 1947 oraz zalesienie dawnych użytków ornych sosną i modrzewiem. Miłośnikom historii proponujemy chwilę zadumy na zarastających polach, wśród zdziczałych sadów, nieistniejących wsi nad tragiczną historią tego terenu.
Od południa sąsiadują z Pogórzem Przemyskim Góry Sanocko-Turczańskie rozciągnięte pomiędzy dolinami Sanu i Stryja, wchodzące w skład Karpat Wschodnich. Dwa główne pasma Gór Sanocko-Turczańskich - Góry Słonne i Chwaniowa osiągają wysokość odpowiednio 672 i 675 m npm. Pomiędzy Sanokiem a Ustrzykami Dolnymi utworzono Park Krajobrazowy Gór Słonnych. Piękne, rusztowo uformowane grzbiety górskie poprzecinane są siecią rzek i potoków będących dopływami Sanu i Wiaru. Osobliwością Parku są licznie występujące słone źródła, których znaczne zagęszczenie znajduje się w obrębie szczytu Na Opalonym (570 m npm.). Wschodniokarpacki charakter zbiorowiskom roślinnym Parku nadają gatunki wschodnie, m. in. groszek wschodniokarpacki, smotrawa okazała, lulecznica kraińska i żywokost sercowaty. Osobliwością dendrologiczną omawianego terenu są drzewiaste formy cisa w okolicy Serednicy oraz stanowisko krzewu - kosa olcha w okolicy Bandrowa.
Krajobraz naturalno-kulturowy jawi się jako kraina "dzikich lasów", opustoszałych wiosek i bogatej historii. Ślady wspaniałej przeszłości obecnie spotyka się w postaci zabytków. Turysta spotka w licznych grodziskach ślady średniowiecznego pochodzenia (np. w Olszanicy, Tyrawie Wołoskiej i Tyrawie Solnej). Warto obejrzeć również Mrzygłód i jego zabytki miejskiej przeszłości oraz pałac i park z XIX w. w Olszanicy. Wystające kopuły pięknych cerkwi widoczne są w Bezmiechowej, Bandrowie, Rakowej, Rudence, Serednicy, Brzegach Dolnych, Hołuczkowie, Wojtkowej, Krościenku, Liskowatym, Łodynie, Paszowej, Siemuszowej, Stefkowej, i Tyrawie Solnej. W niektórych miejscowościach zachowało się budownictwo mieszkalne dolinian.
Różnorodność krajobrazowo-kulturowa predysponuje teren Pogórza Przemyskiego i Gór Sanocko-Turczańskich do uprawiania różnorodnych form turystyki.