Pogórze Przemyskie - Cerkwie
Posada Rybotycka - murowana cerkiew z XIV-XVI w.
Obszar Pogórza Przemyskiego od wielu wieków wspólnie dzielili Polacy, Ukraińcy (Rusini) i Żydzi. Polacy i Żydzi zamieszkiwali głównie w miastach i miasteczkach, Ukraińcy stanowili zdecydowaną większość na terenach wiejskich. Kres temu zgodnemu współżyciu położyły wydarzenia drugiej wojny światowej
i powojenne wysiedlenia ludności ukraińskiej do USRR i na tzw. Ziemie Odzyskane.
Opuszczając Pogórze Przemyskie, Ukraińcy pozostawili po sobie ponad osiemdziesiąt cerkwi. Do naszych czasów przetrwało około pięćdziesiąt z nich, w tym kilka w ruinie. To znacznie więcej niż w Bieszczadach, ale i tak dewastacji lub rozbiórce uległo wiele zabytkowych budowli. Na szczęście sporo wspaniałych świątyń pozostało i dzisiaj cieszą oko swoim widokiem, dostarczając wielu niezapomnianych wrażeń.
Na szczególną uwagę zasługują obiekty szczycące się wyjątkowo odległą metryką. Wśród nich najstarsza zachowana cerkiew w Polsce z Posady Rybotyckiej (murowana, wznoszona etapami od XIV do XVI w.) oraz jedna z najstarszych
i najpiękniejszych cerkwi drewnianych - świątynia monasterska z Ulucza (1659 r.). Warto odwiedzić także inne drewniane cerkwie Pogórza, zwłaszcza świątynię
w Piątkowej (1732 r.), Kruhelu Wielkim (ok. 1630 r.) i zespół cerkiewny w Dobrej, z unikatową cerkwią bramną, pełniącą obecnie funkcję dzwonnicy.
Zdecydowana większość istniejących cerkwi pełni obecnie funkcję kościołów rzymskokatolickich, kilka jest opuszczonych, a tylko nieliczne powróciły do swoich prawowitych właścicieli (m.in. Hłomcza, Krasice, Nowe Sady). W niewielu świątyniach zachowało się oryginalne wyposażenie cerkiewne. Piękne ikonostasy można jeszcze podziwiać w cerkwiach w Dobrej, Jaworniku Ruskim, Hłomczy, Kłokowicach, Kopysnie, Łodzinie, Młodowicach, Tyrawie Solnej i w kilku innych. Szczególnie cenne ikony znajdują się w muzeach w Sanoku i Przemyślu.
Zachęcamy do przeglądnięcia naszych opisów i zdjęć cerkwi Pogórza Przemyskiego, a potem w drogę, bo tak naprawdę piękna cerkwi nie sposób zamknąć w słowach. To trzeba po prostu zobaczyć i poczuć ten niepowtarzalny, wschodni klimat...